Bir ülkenin en büyük meselesi nedir diye sorsanız, yıllarca farklı cevaplar verilirdi. Kimi “güvenlik” derdi, kimi “dış politika”, kimi “istikrar”… Ama bugün sokaktaki vatandaşa mikrofon uzattığınızda cevap çok net: geçim derdi.
Pazara çıkan emekli filesini dolduramıyor. Üniversite bitiren genç iş bulamıyor. Esnaf sabah dükkân açıyor ama akşam siftahsız kepenk indiriyor. Asgari ücret daha cebe girmeden eriyor. Kiralar maaşları geçmiş durumda. İnsanlar artık hayal değil, ay sonunu hesaplıyor.
Fakat bütün bunlara rağmen memleketin gerçek gündemi hâlâ ekonomi değilmiş gibi davranılıyor. Televizyon ekranlarında tartışılan konular başka, vatandaşın mutfağındaki yangın başka… İşsiz gençlerin umudu tükenirken, milyonlarca insan borç batağında yaşam mücadelesi verirken, gündem sürekli değiştiriliyor.
Bugün bir anne pazarda çocuğuna meyve alamıyorsa, orada ciddi bir sorun vardır. Bir baba evine ekmek götürürken utanıyorsa, mesele sadece ekonomi değildir; aynı zamanda sosyal bir çöküştür. Çünkü ekonomik kriz sadece cüzdanı değil, insanın psikolojisini de yorar. Umudu azaltır, öfkeyi büyütür.
En acısı da şu: İnsanlar artık yüksek fiyatlara şaşırmıyor. Zam haberleri normalleşti. İşsizlik kader gibi gösteriliyor. Gençler “nasıl olsa torpil yoksa iş yok” düşüncesine sürükleniyor. Bu tablo, rakamlardan daha tehlikelidir.
Oysa devletin asli görevi vatandaşın refahını sağlamaktır. İnsanların huzur içinde yaşayabildiği, emeğinin karşılığını alabildiği bir düzen kurmaktır. Ekonomiyi konuşmak ayıp değil, mecburiyettir. İşsizliği gündeme getirmek muhalefet etmek değil, toplumsal sorumluluktur.
Bugün insanlar lüks istemiyor. Adaletli bir gelir, güvenli bir gelecek ve alın terinin karşılığını istiyor. Gençler bavul hazırlamak değil, memleketinde yaşamak istiyor.
Ama görünen o ki; ekonomi konuşuldukça rahatsız olanlar var. Çünkü gerçekler, süslü cümlelerden daha ağır geliyor.
Yine de unutulmamalıdır: Bir ülkede ekonomi düzelmeden huzur gelmez. İşsizlik bitmeden umut büyümez. Ve vatandaşın derdi duyulmadan hiçbir başarı hikâyesi inandırıcı olmaz.